Markmið mitt í mars er að skrifa daglega! á bloggsíðuna mína: www.agnesosk.blogspot.com

tékkið á því ef þið hafið áhuga ;o)

Ársskýrsla 2011

Húsbóndinn eyddi lunganu af árinu í að fljúga B- 747 á milli Langtíburtuistan til Fjarskistan. Hann segir það misskilning að „arabíska vorið“ hafi eitthvað með nærveru hans að gera. 

Einræðisherra fjölskyldunar, sjálfHúsmóðirinstýrði heimilinu með styrkri hönd. Öllum að óvörum hóf hún störf á leikskólanum Geislabaugi auk þess sem hún tjáir sig fjálglega um sín hjartans mál í fjölmiðlum.

Töfrastrákurinn Harry Potter lagði álög sín yfir hannBergá þessu ári og erum við búin að lesa vel yfir tvöþúsund blaðsíður um ævintýrin í Hogwartsskóla á árinu.  Þess auki spilar Bergur handbolta með Fram og stundar sund hjá Fjölni.

SigrarTraustaá liðnu ári eru jafn margir og þeir eru sætir. Hann sýnir stríðsrekstri miklum áhuga, syngur eins og engill og hlær bjartar en nokkur annar. Það má segja að Trausti hafi sett fataskápinn sinn á annan endan þegar hann komst að því að hann elskar rauðan og að grænn sé fyrir lítil börn.

Logi Baldurkemur sterkur inn þegar stuð er annars vegar. Enda með eindæmum hress drengur og hefur verið meira og minna í lífshættu allt liðið ár.

Við höfum gert margt skemmtilegt saman á þessu ári. Skíðaferð til Akureyrar bæði í byrjun árs og í desember var stórskemmtileg. Auk þess fórum við til Suður Frakklands í sumar. Gengum Laugarveginn og Leggjabrjót. Áttum góða daga í sveitasælunni á Sandi. Enduruppgötvuðum dæmalausa dásemd Þórsmerkur og hálendisins.

Það er orðið alltof langt síðan ég hef skrifað hér. Þegar svona langt líður á milli þá verður svo erfitt að byrja að nýju. Hvað á ég eiginlega að skrifa um. Allt? Eða bara það nýjasta? Ég setti inn nýjar myndir frá rómantískum skrepputúr til Kína! Fyrir hálfum mánuði hitti ég Bjart í Hong Kong. Algjörlega deit ársins ;o)

Þetta ferðalag verður lengi í minnum haft. Ekki bara vegna þess að það er í fyrsta skipti sem ég heimsæki Asíu. Ekki heldur vegna þess að dagarnir þar voru dásamlegir. Né vegna þess að hve ég heillaðist að þessum skrítna stað, sem er nútímalegur og vestrænn en samtímis svo rosalega kínverskur. Heldur vegna þess að flest fór úrskeiðis í að komast á staðinn og til baka sem hefði getað farið úrskeiðis. Ég missti af flugi, þe. ég mætti á sama tíma og innritun í tengiflugið mitt lokaði. Missti af flugi 55 min áður en vélin fór í loftið. Fáránlegt!

En í staðin fékk ég nokkra klukkutíma í París. Og hvílíkur dýrðardagur í París. Þarna stóðu harmonikkuleikarar á hverju götuhorni og spiluðu Edith Piaf. Eiffelturnin blasti við tæran himinninn. Fólk gekk hönd í hönd við Signu og tréin skörtuðu gulum laufblöðum. Á Champ Elysées var jólamarkaður sem ilmaði af ristuðum hnetum... þetta var eins og blautur franskur draumur. Svo fyrst fjandans Air France var svona ferkantað að hleypa mér ekki um borð þá var þetta dagurinn til að njóta stórborgarinnar.

Jæja, ég læt þetta duga í bili. Kíkið á myndirnar.

Meira af því sama

Næstum níu ára

France, France, France

Við kíktum á Frakkland í síðustu viku. Bjartur var að vinna og við fengum að fljóta með. Reyndar fór pabbinn degi á undan okkur og kom degi seinna, það var nauðsynlegt... því hann var jú að vinna. Ég flaug með Skytturnar 3 á standby miðum, fyrst til Parísar og síðan með tengiflugi suður til Marseille. Jamm og já! Það gekk stórvel... ja eða allavega nógu vel. Við komumst í það minnsta alla leið. Það væri heillöng færsla að skrifa bara um flugið, en í stikkorðum var ferðalagið cirka svona:

• Eldhressir bræður í litríkum fötum - svo ég týndi þeim ekki
• Múttan alltaf með tímasetninguna á hreinu þegar hún ákveður að fara úr einkennisbúningi úthverfa-húsmæðra (Oasis gallabuxur og Cintamani flís) og var agalega smart í brakandi hvítri skyrtu, ljósum hörjakka og 10 cm. hælaháum sandölum. Þið getið ímyndað ykkur hversu pottþétt lúkkið var á leiðarenda ;o)
• Fengum ekki sæti saman, hvorki hjá Icelandair né Air France - en Icelandair stóð sig prýðilega í að færa til fólk svo við gætum setið saman. Takk fyrir það.
• Charles de Gaulle er rosalega ruglingslegur flugvölllur og sem betur fer höfðum við góðan tíma til að ferðast frá Terminal 1 til Terminal 2... með lest. 
• Ein besta máltíð ferðarinnar var borðuð á flugvellinum. Nefnilega McDonalds í kjallaranum á Terminal 1. Ómæ hvað við vorum svöng og lukkuleg með barnaboxin okkar.
• B.O.B. tvíburakerran vakti þónokkra athygli. Enda sátu Hr. T og Hr. LB eins og greifar í þessu appelsínugula "sófasetti".
• Nokkur vel valin blótsyrði yfir öryggisgæslu á flugvöllum... mesta vesenið við að ferðast er að fara í gegnum security-hliðin á flugvöllum. Að klæða 6 fætur (auk þína eigin) í og úr strigaskóm, 3 húfur, 3 yfirhafnir, 3 handtöskur og taka svo tölvuna og myndavélina uppúr töskunni er bara MEGA mál. En hey, ef fólki upplifir sig öruggara eftir þessa meðferð þá helgar tilgangurinn kannski meðalið.
• Við komuna til Marseille tók pabbinn á móti okkur og keyrði okkur ca. 300 metra inná hótel Pullman... agalega hugglegt hótel og sérlega yndælt starfsfólk (sérílagi með tilliti til þjóðernis þeirra).

Þetta var einfalt líf í góðu veðri. Hótelið var últra smart, eins og áður segir (sé eftir að hafa ekki tekið fleiri myndir) en gallinn var að það var staðsett á hálfgerðri "umferðar-eyðieyju". Lítið sem ekkert var hægt að ganga út frá hótelinu. Við vorum þó með lítinn Citroen sem tók okkur öll og við ferðuðumst um nágrennið. Aix En Provence var ein borgin sem við heimsóttum. Falleg borg með bæjarkjarna þarsem voru þröngar göngugötur og fallegar búðir og café. Cassis er gullfallegur strandbær sem við heimsóttum einnig og svömluðum í sjónum við La Ciotat. Bjartur vann á kvöldin og fram á nótt en gat sofið úr sér á morgnanna þegar við fengum okkur morgunmat og kíktum í sundlaugina.

Vel heppnað og yndislegur tími saman! Kíkið á myndirnar og sjáið með eigin augum ;o) Kvittið líka... bara því mér finnst það svo gaman.

...þið eigið það sko skilið að fá meira ;o)

Logandi lífshætta

Hann Logi minn litla krúttibollann og Álfur er STÖÐUGT í lífshættu. Nú er hann rétt rúmlega 2ja og hálfsárs og hefur farið uppá slysó til að fá gvuðmávita hvað mörg spor í andlitið (við hættum að telja eftir 5), verið með sveppasýkingu í andliti og bleyjusvæði, brotið í sér tönn, ýtt við annarri tönn, haft sýkingu í fingrinum í marga mánuði, fengið rs vírus nokkurra vikna, 3x lungnabólgu, stöðugt með kúlu á hausnum og skrámur á líkamanum, næstum kafnað við að troða uppí sig plómu, klemmt fingur og misst nögl... þarf ég að telja meira upp? Er mér treystandi fyrir þessum ormi? Vinsamlegast ekki svara þessari spurningu heiðarlega ;o)

Það var afar krítískur tími í sálarlífi þessarar mömmu þegar Logi var 18 mánaða og við ákváðum að fresta hinni illræmdu MMR sprautu. 1 1/2 árssprautan er umdeild og við vorum ekki reiðubúin á þeim tímapunkti að bólusetja hann. Kunningjar okkar sem eiga dreng með röskun á einhverfurófi ákváðu að bólusetja yngra barnið sitt í þrennu lagi og minnka þannig álagið á ónæmiskerfi barnið. Okkur fannst það skynsamlegt en gerðum svo aldrei neitt í því að kaupa bóluefni í útlöndum til að Logi gæti fengið bólusetningu gegn mislingum, hettusótt og rauðum hundum.

En aftur að Loga sem segir nánast daglega; "Logi ekki fara til læknis" og "Logi lasin" ...sem bendir til þess að veikindi og óþægilegt pot frá læknum er honum býsna kunnulegt. Blessaður drengurinn hefur tekið ótrúlega margar pestir í vetur. Horið sem hefur streymt úr nebbanum á honum er botnlaus uppspretta. Í alvöru!

Þegar leið að hefðbundinni 2ja og hálfsárs skoðun á heilsugæslunni var ég orðin langþreytt á veikindum Loga. Ég ætla ekkert að röfla neitt yfir þessari sprautu og réttlæta óöryggi mitt "þvert gegn rökum". Geri það kannski seinna. En okey... ég hef litlar áhyggjur af þroska Loga Baldurs og tel að ólíklegt sé að MMR sprautan breyti nokkru um það. Hann fékk því stóru ljótu sprautuna en var afar lukkulegur með plásturinn. Þökk sé bólusetningunni munu mislingarnir ekki draga hann til dauða.

Dugnaðarforkinum Loga fellur ekki verk úr hendi. Hann er stöðugt að bardúsa eitthvað og prófa veröldina. Þannig einstaklingar reka sig stökum á, nú eða falla um koll, klemma sig, reka sig utaní eða fá útbrot. Ég verð bara að trúa því að litla barninu mínu takist að læra af klaufaskap sínum eins og flestum öðrum börnum. Mitt hlutverk er að halda honum á lífi þar til skynsemin eflist.